Yusuf BEGTAŞ

Hakikatin okyanusu orada duruyor; engin ve cömert. Biz ise kıyısında, küçük bir kaşıkla su almaya çalışıyoruz. Aldığımız suyu “çok” sanıyor, susuzluğumuzun derinliğini bile çoğu zaman fark etmiyoruz. Oysa mesele okyanusun büyüklüğü değil; bizim kabımızın küçüklüğüdür. İnsan, ancak taşıyabildiği kadar okyanustan...

(Nafşo d-Barnoşo u Haylo Mlilo) İnsanın kendi benliğinin (nafşo) efendisi olması, hem bireysel hem de toplumsal yaşamın sağlığı ve esenliği açısından zorunludur. Bu temel mesele, kadim düşünürlerden günümüze dek süregelmiştir. Platon’un “Nefsinin öğretmeni, vicdanının öğrencisi ol” sözü de bu zorunluluğa...

Bilgi, insanlığa bahşedilmiş en parlak meşaledir; onsuz, uygarlığın kökleri toprağa henüz dokunmamış bir fidan gibi güçsüz kalırdı. Ancak bu meşalenin yaydığı ışık kimi zaman yolumuzu aydınlatmak yerine elimizi yakabilir. Bilgi de böyledir; kendi başına ne iyi ne de kötüdür, yalnızca...

Süryanicenin Surayt lehçesi, içsel kafes konusunda şöyle bir veciz söz vardır: “Nufkina mi kahfurtaydan – Kahfurto’muzdan çıkalım.” İnsan sosyolojisinin derin katmanlarında saklı duran bu veciz söz, binlerce yıllık bir hakikatin yankısını taşır. Çünkü darlık da, tıkanmışlık da, sığlık da önce...

Her hikâyenin her zaman üç tarafı vardır: Hikâye sahibi, toplum ve gerçeğin kendisi. Denildiği gibi, herkes kendi hikâyesini yazar ve o hikâyeyi yaşar. Ama yaşam, tıpkı bir madalyon gibi, iki yüze sahiptir: Görünen ve görünmeyen. Görünen tarafın parıltısı çoğu zaman...

İyilik, yalnızca bir ahlaki seçenek değil, insanın varoluşsal zorunluluğudur. Onu ihmal etmek, hem kendimize hem de dünyaya veya hayata karşı işlenen sessiz bir günahtır. Gerçek iman, kötülükten uzak durmakla tamamlanmaz; bildiği iyiliği yapma cesaretiyle olgunlaşır. Çünkü ertelenen iyilik, çoğu zaman...

Urnaşa, Kadim Süryanice’de “İnsan Şehri veya İnsan Diyarı” demektir. Ama ne taşla ne toprakla inşa edilmiştir; o, insan ruhunun en derin, en güzel katmanlarından yükselen bir vicdan ve adalet yurdudur. Haritalarda yoktur, çünkü onun sınırları coğrafyaya değil, ilahi adaletin, erdemin...

Bağlandığımız her şey… Bizi sıcak bir güvenle sarar, sahiplenir. İnsan bir dal gibi tutunur: bir insana, bir fikre, bir korkuya… Ve her bağ, görünmez iplerle vicdanın yolunu örer. Çünkü insan neye bağlanırsa, ona esir olur; her bağ, gönülde bir duvar...

İnsan, yalnızca etten kemikten oluşan bir varlık değildir. O, zamanın dar kalıplarına sığmayan; görünmeyeni sezebilen, hissedebilen ve anlamlandırabilen bir ruhun beden giymiş hâlidir. Bu hakikati kavramak, hem kendimizi hem de evreni doğru okumamızın ön koşuludur. Çünkü yaşam, yalnızca maddi ihtiyaçların...

Madde, dünyada yaşamamıza olanak sağlayan bir araçtır. Mana ise yaratılışın özü, varoluşun ruhudur; ezelidir, ebedidir. İnsan, manayı hissederek maddeyi anlamlı bir biçimde yaşamak üzere dünyaya gelir. Ancak manaya ulaşabilmek için önce maddeyle yüzleşmek, onunla hesaplaşmak gerekir. Hayattaki yerini ve etkisini...

Almanya’da 36 yıl süren çalışma hayatının ardından, değerli Gabriel Özmen, toplumsal sorumluluk bilinciyle 6 yıl önce özlemini hep yüreğinde taşıdığı topraklara, Mardin’e geri döndü. Eskikale Mahallesi’nde, Deyrulzafaran Manastırı’na bakan bir yamaçta, yılların yıpratamadığı bir hayalini gerçeğe dönüştürdü. Beş dönümlük huzurlu...

Hayat, yürüdüğümüz yollarla ve tanıştığımız düşüncelerle şekillenir. Hakikati arama yolunda felsefe, hem ışığımız hem de yoldaşımızdır. Öğrenme yolunda felsefe, yolun manası; aklın ve gönlün çırasıdır. Felsefi zayıflık, yalnızca bir konuda değil, her konuda zayıflık demektir. Şartlanmış gerçekliğin olumsuz etkisini artıran...

Bireysellikten -yani bencillik ve egoizmden- kurtulabildiğimiz ölçüde, beşerî zaaflardan ve kusurlardan da arınır; insanlığımızın farkındalığını gerçek anlamda yaşamaya başlarız. Gerçekten de bireysellik, eğer yalnızca “ben” odaklı bir yaşam biçimine dönüşürse, insanı içsel olarak yalnızlaştırır ve evrensel değerlere yabancılaştırır. Oysa bencillikten...

Bethnahrin (Mezopotamya) coğrafyası, sadece sanatsal ve kültürel yaratıcılığıyla değil, aynı zamanda zengin ve derinlikli özdeyişleriyle de ünlüdür. Bu coğrafyanın hikmet dolu sözleri, ustalıkla söylenmiş, zamanın süzgecinden geçmiş, hayatın özünü damıtmış ifadelerdir. Özdeyişler ya da vecizeler; hayat tecrübelerini, evrensel doğruları ve...

Şu kalbimiz var ya, hayatımızın en hayati organı. Bize sağladığı kan ve değerlerle hem maddi hem de manevi dünyamızı besler, ayakta tutar. Şu kalp var ya, ona sevgiyi, anlayışı, şefkati ve merhameti öğretmek gerek. Eğer bunu başaramazsak, dünyada hoş bir...

Hayatta en önemli ve değerli şey sevgidir. Çünkü sevgi olmadan yaşam, gerçek anlamını yitirir ve boş bir kabuktan farksız hale gelir. Sevgi, insanın içindeki en derin, en saf ve en yüce duygudur. Sevdiğimizde, yalnızca başkalarına değil, aynı zamanda kendimize de...

Kolaylaştırmak, zorlaştırıcı olmamaktan çok daha derin ve güçlü bir insani erdemdir. Hayatta hepimiz bir yolculuktayız; bazen kolay, bazen ise zorlu yollardan geçeriz. Bu süreçte insan olmanın anlamını derinleştiren ve ruhu ısıtan güçlü bir erdem vardır: Kolaylaştırmak. Kolaylaştırmak, bir işi yalnızca...

Kalbin ve zihnin etkisiyle, egonun ve ruhun içsel dünyada daima çatışıyor olması kargaşaya neden olmaktadır. Bu içsel kargaşa dış dünyadaki gerçek engellerden çok daha tehlikelidir. Hayatın anlamını keşfetme yolundaki en büyük engellerden biridir. İçsel potansiyelimizi kısıtlayan bu engellerin büyüklüğüne ve...